|
Aldığı
görevi yerine getiren bir insandı
SAADET
ASRI / HZ. EBU UBEYDE BİN CERRAH: Sağ iken, cennet ile müjdelenen on
sahabiden biri. Uhud’da Resûlullah’ın mübarek yanağına batan iki demir
halkayı dişleri ile çekip çıkardı.
Rumlar
ile olan muharebelerde, senelerce nefer olarak savaşırken, Halife Hz. Ömer
tarafından Şam ordularına başkumandan yapıldı. Adaleti ile Rum halkını
hayrette bıraktı. Şamlıların seve seve imân etmelerine sebep oldu, 18 (M.
639) yılında 58 yaşında Kudüs ile Remle arasında tâ’undan vefat etti.
Hz. Ebû
Bekir’in vasıtasıyla imâna gelenlerin onuncusudur. İmâna geldiğinde 31
yaşındaydı. O günden vefatına kadar malıyla, mevkisiyle ve canıyla
İslâmiyet’i yaymak için çalıştı. Sevgili Peygamberimiz’in yanında bütün
gazalarda bulundu. Hz. Ebû Bekir, Efendimiz’in vefatından sonra, “Size şu
iki zâtı aday yaptım, birini seçiniz.” diyerek, Hz. Ömer ve Hz. Ebû
Ubeyde’yi gösterdi. Her ikisi de çekindiler: “Hz. Peygamber’in ileri
geçirdiği kimsenin önüne kim geçebilir!” dediler.
Hz. Ömer
r.a.halife olunca Ebû Ubeyde’yi (ra) başkumandan tayin etti. Humus, Şam,
Ürdün ve Filistin’i fethetmek ve oradaki insanların da İslâmiyet’le
şereflenmeleri için gönderdi.
Hz. Ebû
Ubeyde bin Cerrah, faziletlerin timsali bir zâttı. Allahü Teâlâ’nın
emirlerinden dışarı çıkmazdı. Hz. Peygamberimiz’e muhabbeti pek ziyade idi.
Peygamber Efendimiz’den aldığı bir emri yerine getirmek için, canını fedadan
çekinmezdi. Züht ve takva sahibi ve pek merhametli idi. Askerlerine ve
tebaasına çok şefkatli bir baba idi. Hz. Ömer, Şam’a gittiği zaman,
kendisini karşılayanlara “Kardeşim Ebû Ubeyde nerede?” diye sordu. “Geliyor
efendim.” diyerek gelmekte olan Hz. Ebû Ubeyde’yi gösterdiler. Sağlığında,
cennet ile müjdelenen iki sevgili, selâmlaştılar. Hz. Ömer, ona: “Haydi
senin evine gidelim.” deyince Hz. Ebû Ubeyde ona: “Buyurunuz yâ emirel
mü’minin.” diyerek evine götürmüştü. Hz. Ömer, Ebû Ubeyde’nin (ra) evinde
bir şey görememiş, Ona “Nerede senin eşyan? Burada bir keçe, bir kırba gibi
şeylerden başka bir şey yok. Sen emirsin, senin burada yiyecek bir şeyin yok
mu?” dediğinde, Hz. Ebû Ubeyde, ona bir zembil getirerek birkaç lokma
çıkardığında Hz. Ömer ağlamıştı. Sonra da “Ey kardeşim Ebû Ubeyde, dünya
herkesi değiştirdi, yalnız seni değiştiremedi.” buyurmuştu.
Bir defa
Hz. Ömer, Hz. Ebû Ubeyde’nin şahsına dört bin dirhem göndermiş, bu parayı
ona götürecek elçiye “Dikkat et bakalım, bu parayı ne yapacak?” diye tembih
etmişti. Hz. Ebû Ubeyde, bu parayı aldıktan sonra ona hemen askerleri
arasında taksim etmişti. Elçi, geri dönünce hâdiseyi anlatmış, Hz. Ömer de
“Hamd olsun ki Müslümanlar arasında böyle insanlar var.” demişti.
Yazıcıya Gönder
Diğer sahabe sayfaları
|
